Czasem uderza jak grom, a czasem...
Jak kryształ potrzebuje czasu i wyjątkowości.
Gdy ogarnia, rozpala - człowiek staje się bezrozumny,
to dusza przejmuje kontrolę,
staramy się zbliżyć, przytulić -
ale czy jest to nasze spełnienie...?
Najpiękniejsza jest ona gdy ma się
przy sobie kochanka - swą drugą połowę;
swe dopełnienie -
to dzięki niej można żyć,
odczuwać, doznawać w pełni.
Spacer, spoglądać z Nim w niebo - co zwykli śmiertlnicy nie robią
często - ale My robimy to całą wieczność - piękną wieczność,
która jak życie ciągle trwa, ale nie to kruche przyziemne lecz duchowe.
Głowa na ramieniu kochanej osoby, jak narkotyk
wprowadza w stan błogości,
bliskość drugiej połowy zaprowadza ład,
porządek nie tylko w Ten świat ale
również w nas.